DE GEUR VAN HET MYSTERIE




het leven is een mysterie dat stroomt en verandert en ogenschijnlijk uit losse onderdelen bestaat





je leven is in al zijn volheid een uitdrukking om aanwezig te zijn.

wat ook op je pad komt, het is groot genoeg om alles in zich op te nemen.

de enige manier om te komen waar je wilt zijn is waar je bent, bij de ervaring van dit moment.

daarin zit vervulling.




ieder ogenblik stelt het mysterie je de vraag: waar ben je?

maar je luistert niet

verblind door de gedachten over jezelf en de wereld, die de de werkelijkheid van stilte en verbondenheid verbergen

maar er komt een moment dat je de vraag niet meer kunt ontwijken

het moment dat je gevangen zit in je eigen eenzaamheid

en opnieuw fluistert het mysterie in je oor: waar ben je?

als een wonder overbrugt een oneindige liefde je gedachten

en vanzelf ontstaat het antwoord: Hier Ben Ik!




De geur van het mysterie.

Al op jonge leeftijd zag ik dat de mensen om mij heen worstelden met hun religieuze waarheden. En waarschijnlijk was dat ook de aanleiding van mijn eigen zoektocht naar de zin van het bestaan.  Na een intensieve periode van zoeken, raakte ik door publicaties in de media geïnteresseerd in de leer van Osho.  Zijn revolutionaire boodschap was heel herkenbaar en uiteindelijk kon ik de drang om zijn leerling te worden niet meer tegenhouden.


Een deel van zijn volgelingen gaven al hun privacy op, om zich aan te sluiten bij de ashram of een commune.  Maar velen bleven net als ik gewoon leven en werken in de maatschappij en mediteerden thuis of in een meditatiecentrum.  Ik geloofde in de boodschap en visie van Osho, maar zag ook dat er een grote kloof zat tussen de realiteit van het alledaagse leven en het experiment van de woongemeenschappen.  Er heerste een hiërarchische structuur en ik had al eerder het verlammend effect van gezag en macht  binnen een hechte gemeenschap ondervonden.  Mijn proeftuin was juist mijn plaats in de maatschappij en dat was al een groot avontuur.


Om inspiratie op te doen volgde ik de opgenomen lezingen van Osho en nam deel aan de therapie en meditatie groepen.  Vooral de stille meditaties hadden mijn voorkeur.  De grootste inspiratiebron was Osho zelf, zijn authenticiteit maakte je bewust van je eigen oorspronkelijkheid.  Er werd iets fundamenteels in mij wakker gemaakt, een bewustwording van een innerlijke verandering.  En dat was heftig, het riep van alles in mij op, verwarring, angst en pijn, maar ook helderheid, verbondenheid en stilte.


Na de dood van Osho ebde de vrijheid die ik had geproefd langzaam weg, kennelijk was er nog een lange weg te gaan.  Inmiddels was ik geïnteresseerd geraakt in het boeddhisme en nam mijn toevlucht tot de boeddha.  Dat schepte een zekere structuur, je bent onderweg en dat geeft hoop.  Maar in de loop van de tijd verdween die hoop, mijn meditatiebeoefening werd al meer een innerlijk gevecht.

Op een dag was alle inzet en motivatie om te mediteren verdwenen.  En aan al mijn spirituele opvattingen ging ik twijfelen.  Dat riep wel onzekerheid en angst op.  Maar er kwam ook een niet te beschrijven allesomvattende stilte naar boven, een weten dat er iets was dat volkomen hetzelfde is gebleven.


Om niet steeds weer in de oude patronen terug te vallen, ging ik een mindfulness training volgen.  Een zelfonderzoek dat een proces van acceptatie en loslaten op gang bracht.  Ik leerde niet meer bang te zijn voor mezelf en niet meer op de vlucht te gaan voor angst en pijn.  En de behoefte om mijzelf en de wereld te zien en te begrijpen.  Ik kwam er achter dat mijn meditatiebeoefening mij op het verkeerde been had gezet.  Je krijgt de geest niet stil door beoefening en controle, maar door ontspanning en openheid. 


De waarheid ligt fundamenteel in jezelf.  Als er niets meer veranderd hoeft te worden, ontdek je dat er een nieuwe intimiteit ontstaat met het leven, dat het bestaan je leraar is.  Heelheid zit in het omarmen van de absolute waarheid en de alledaagse werkelijkheid.             dhyan jager

( Osho = Bhagwan Shree Rajneesh )







meer...


Wie ben je?  Het antwoord is: "Ik ben iemand, want ik kan niet zeggen dat ik dit of dat ben. Wanneer ik naar binnen kjk en naar mijzelf zoek, kan ik mijzelf niet vinden.  Ik kan mijzelf niet vinden in mijn lichaam, ik kan mijzelf niet vinden in mijn gedachten, ik kan mijzelf niet vinden in mijn emoties.  Op geen van deze plekken kan ik mijzelf vinden.  Kun je zijn wat je niet hebt gevonden?  Als je kunt zijn wat je niet hebt gevonden, is dat het mooiste wat je kunt vinden."      Tenzin Wangyl Rinpoche